Ik was marketing Martine / Mary

Marketing Martine / Mary : 40+, 2 kinderen, ervaren in PR, werkzaam in de marketing, bedrijf tussen 5-500 werknemers, team van 3-7 personen, houdt van muziek, uitgaan met vriendinnen en lekker eten.

Morgen neem ik rugzak, pc, pen en papier (en leesbrilletje) mee naar school. De hogeschool. Op naar dat diploma post-graduaat digitale marketing.

25 jaar werkervaring.
Nog 20 jaar te gaan.
Halverwege zou je denken…
Maar wat als niemand je meer wilt.
Niemand je gelooft.
Niemand je de kans biedt.

Want marketing Martine / Mary lijkt : Te duur. Te oud. Niet mee.
Allemaal vooroordelen waartegen je botst.

Alle vacatures voor “digital natives” discrimineren je al bij de aanvraag. Ze goochelen met intimiderende termen waar een leek van in zijn broek schijt (pardon my french). Terwijl je er “ja” op kan zeggen en dat graag wilt bewijzen. Wanneer je uitgenodigd wordt probeert er wel eens eentje – soms op een vijandig en aanvallende wijze – je onderuit te halen. En af en toe – meer op intimidatie dan op gelijk – slaagt die erin.

Want ja… ook deze sterke, mondige, zelfstandige ex-marketing Martine / Mary begon na 6 maanden solliciteren aan zichzelf te twijfelen.

Het heeft me niet tegengehouden een job te scoren. Meer dan eentje zelfs: een 3/5 vaste job aangevuld met leuke projecten in mijn bijberoep, sommige zelfs al in de digitale marketing. Maar toch knaagde het… de afwijziging, de denkfrons, de twijfel.

Ik deed de cursussen, bijscholingen, opfrissingsdagen. Zat volle dagen op de Google Academy (online en hun kantoren te Brussel) en toch. Weinigen geloofden het. Ik kon niet op tegen fris – de pas afgestudeerde – en fruitig – de jonge digital native professional die net een eerste job achter de rug heeft.

Net daarom heb ik besloten ze allemaal een poepje te laten ruiken (sja, ik ben nu eenmaal professioneel opgeleid door Nederlanders)! Morgen start mijn eerste les. Met een “statuut bevestigend” diploma post-graduaat digitale marketing op zak kunnen ze me daarop al niet meer negeren. Ook ik zal einde ‘school’jaar met het nodige diploma en pakken hands-on ervaring rondhuppelen. (duim misschien wel effe mee dat ik slaag, ok?)

En die leeftijd. Sja. Die draag ik mee: trots, licht grijzend, volwassen en ervaren. Als die intimideert: tant pis!

Op ervaring en – door professionals beoordeelde en bevestigde – kennis zal het dan alvast niet meer aankomen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *